Engin ASAN

Engin ASAN
enginasan2505@hotmail.com
ÜÇ YILI GERİDE BIRAKTIK
16/05/2019
 Saygı Değer Velilerimiz,
     1,2,3 derken üçüncü sınıfın da sonuna geliyoruz.

     Geçen sürede çocuklarımız çok yol kat ettiler, çok şey öğrendiler, öğrenmeye de devam ediyorlar. Eksiklerimiz mutlaka vardır, tam istediğiniz gibi olmayan davranışları da vardır, olacaktır da. Her şey ne size ne de bize bağlı, sonuçta her şey çocukta bitiyor. Çocuklarımızın ilgisini dağıtacak ve bazı şeyleri önemsizleştirecek bir çok çeldirici var. Ama gerek yaşam kaliteleri, gerek beslenme düzeyleri onları çok zeki ve bilinçli yapıyor. İstediklerinde her şeyi yapabilecek durumdalar. Sadece gerekli görmeleri durumunda yapıyorlar.

     Bu çocuklar hayata atıldıklarında ( yaklaşık 15 yıl sonrasında) bambaşka bir dünyada olacaklar. Bugün öğrendikleri bilgiler belki de işlerine hiç yaramayacak. Teknoloji değişecek, meslekler değişecek , yaşam standartları değişecek... Yepyeni bir dünya olacak önlerinde. Okullarda öğrendikleri akademik başarı için gerekli ama hayat için yetersiz olacak.

     Daha yolun başındayız. Çok ve kuru bilgi yüklemek yerine, bilgiye nasıl ulaşacaklarını ve öğrendiklerini hayatlarına nasıl uygulayacaklarını öğretmemiz gerekiyor.

     Teknolojiyi mutlaka çok iyi kullanmayı, ama oyun, eğlence için değil, yaşam standartlarını yükseltmek için kullanmayı öğretmeliyiz.

     Yasaksız ama kuralları olan bir hayatı, başkalarına saygıyı, sevmeyi, acımayı, sorumluluklarını yerine getirmeyi öğretmeliyiz. Yaşlılar saygıyı, ziyaret ederek ellerini öpmeyi ihmal etmemeliyiz.

     Hayatımıza katmalıyız çocukları; Bu ramazan iyi bir fırsat belki de. Kızlarımıza Sofrayı kurmayı, toplamayı, bulaşıkları makineye dizmeyi hatta çalıştırmayı, erkeklere fırında pide yaptırmayı, Pazar alışverişini, sebze ve meyveleri fiyatlarını tanımayı öğretmeliyiz lütfen çarşıya giderken çocukları yanınızda götürün, elektrikçiye, kasaba, manava; Sizinle beraber hayatı öğrensinler.

     Çocuklarınız "biz ne eti yiyoruz" diye soruyorlar, bir pidenin, bir yumurtanın, kullandıkları eşyaların fiyatından haberleri yok. O zaman değerlerini de bilmiyorlar. 

     Çok değerli anne ve babalar;

     Okullar çocuklarınızı akademik olarak yetiştirecek ama hayata hazırlamayacak, kendinizden örnek verebilirsiniz. Size hayatınızda lazım olanları okul hayatından sonra öğrendiniz. Okullar çocuklarımıza yetmeyecek, deliler gibi kitap okumaları, araştırma, bilgiye ulaşma yollarını öğrenmeleri gerekiyor.

     Okulları, biz öğretmenleri eleştirecek çok ve haklı gerekçeleriniz vardır elbette. Bunda sonuna kadar da haklısınız ama eğitim süreci telafisi olmayan bir yol. Temeli sağlam atmayınca ileride büyük sorunlarla karşılaşmak kaçınılmaz olur. Tren kaçırılınca hatanın kimde olduğunun önemi kalmaz.

     Çocuklarınızın ne kadar önemli ve vazgeçilmez, feda edilemez olduğunu biliyoruz ama sizin katkınız olmadan başaramayız. Çocuklara bakınca evinizin içini görüyoruz. Ne kadar huzurlu, anlayışlı bir ev ortamı; O kadar mutlu çocuklar; Ne kadar destek, o kadar başarılı çocuklar...

     Çocuklarınız ödevini yapmayınca "ödevini niye yapmadın?" yerine " akşam ne sıkıntı oldu? "diye soruyorum. Bir gerekçesi olsun sorumluluğunu yerine getirmemesinin. Önemli bir gerekçe olmadığında yapması gerektiğini bilsin istiyorum. Çocuklarımız için her şey zaman içinde önemsizleşiyor. Ciddiye almıyorlar. Öğretmen bir görev veriyor, çocuk onu duyuyor, dinliyor ama yapmıyor, unutuyor. Kolaya kaçıyor, unuttum demek onu kurtarıyor. Maalesef sorumluluk kazandıramıyoruz. Bu sadece bizim çocuklarımıza özgü bir durum değil, çağımız çocuklarında genelde böyle.
     Melodikasını unutuyor, açtırıyor anneye telefonu, anında getiriliyor. Ödevini yapmıyor, anneye sızlanıyor, öğretmenimi ara kızmasın, o da halloluyor. Sonra.... Problemleriyle, sorumsuzluğuyla yüzleşmeyen ve bedel ödemeyen bireyler yetişiyor. Bu tutumunu büyüyünce de devam ettiriyor. Bu yüzden üniversitede okuyan ama hala "büyümemiş çocuklarımız" var.

     Sonuç olarak, çocuklarımıza zaman ayırmalıyız, onların çalışmalarını yakından takip etmeliyiz. Nasıl olsa özel okulda okuyor demekle olmuyor. Planlı ve düzenli çalışmayı, sorumluluk kazanmayı en çok evde öğreniyorlar.
     Evde kendi başlarına çalışmaları, sadece kontrol için yardım istemeleri, yapamadıklarını öğretmene götürmeye alışmaları gerekiyor. Gerçek anlamda düzenli olarak kitap okumaları gerekiyor.

     Artıları olsun çocuklarımızın. Bir müzik aleti çalsın, yüzmeyi çok iyi öğrensin, bir spor dalıyla geçek anlamda ilgilensin. Şiir ezberlesin, şiir okusun, hatta yazsın mesela. Sahneyi, mikrofonu kullansın. Lise hatta üniversitede çok faydasını göreceklerdir. Bir şair "Şiir kocaman yüreği olan insanların rüyasıdır." diyor. Çocuklarımızı yüreklendirelim, destekleyelim.
     
      Amacımız, hedefimiz aynı, bu yolda birlikte hareket etmemiz çok daha olumlu sonuçlar almamızı sağlayacaktır.

     Amacım akıl vermek değil, sadece tespit ve düşüncelerimi paylaşmak istedim. İnanın bu söylediklerimiz gözlem ve tecrübelerimizin birikimidir.

     Çocuklarımız için "Keşke" lerin az olduğu güzel gelecek umuduyla...


86 kez okundu. Yazarlar

Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yapmak için tıklayın

Yazarın diğer yazıları

OKUMASI GEREKEN BİR HİKAYE - 17/12/2018
OKUMASI GEREKEN BİR HİKAYE
ÇOCUKLAR YOKLUK YAŞAMALI - 05/11/2018
ÇOCUKLAR YOKLUK YAŞAMALI
Geleceğimizin Güvencesi Çocuklarımız…… - 23/10/2016
İŞİN DOĞRUSU NEDİR Kİ.... - 03/06/2016
HAYATTAN DERSLER - 10/03/2012
Acele etmeyin
YENİ YILINIZ KUTLU OLSUN - 28/12/2011
YENİ YILINIZ KUTLU OLSUN
Okullar Açılıyor. - 19/09/2011
Herkese başarılar
GÜLÜMSEME - 11/09/2011
SADECE BİR GÜLÜMSEME…
Hava Durumu
Anlık
Yarın
30° 34° 17°
Saat
Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam28
Toplam Ziyaret70832